 Parki Narodowe
w Polsce i Europie
|
 Regionalnie
> Mazowsze, Kujawy, Łódź
> Wielkopolska
> Pomorze
> Mazury i Suwalszczyzna
> Podlasie Górne i Dolne
> Podkarpacie
> Małopolska
> Śląsk
Karpaty
>
Beskidy
Europa
>
Europa Północna
Szwecja, Irlandia
>
Europa Południowa
Grecja, Włochy, Cypr, Bałkany
>
Europa Wschodnia
Ukraina, Litwa...
>
Europa Zachodnia
Francja, Niemcy, Austria
>
Europa Środkowa
Słowacja, Czechy
| |
Park sezonu:
Słowiński Park Narodowy
foto: Wojciech
|
|
Mapa:
Pokaż 00_cykle _Parki narodowe na większej mapie
Parki Narodowe oznaczone są na mapie zielonym drzewkiem.
|
Słowiński Park Narodowy
Wydmy występujące na Mierzei Łebskiej i na terenie Słowińskiego Parku Narodowego nieustannie się przemieszczają. Wydmy w Słowińskim Parku Narodowym to największy obszar wędrującego piasku w Europie Środkowej i jeden z najbardziej rozległych na całym kontynencie. Nadmorskie wydmy powstały z piasków naniesionych przez fale morskie. W Polsce wydmy występują na bardzo wielu obszarach, mają jednak w większości charakter wydm utrwalonych. Wydmy wędrujące spotyka się jedynie w rejonie nadmorskim.
>> więcej
Bieszczadzki Park Narodowy
Bieszczadzki PN leży w zachodniej części Karpat Wschodnich. Obejmuje pasmo górskie zbudowane ze skał osadowych, powstałych w okresach kredy i starszego trzeciorzędu, zwanych fliszem karpackim. Wzniesienia osiągają raczej średnie wysokości - najwyższy szczyt Tarnica sięga 1346 m n.p.m.
>> więcej
Woliński Park Narodowy
Szczególne walory Parku to: najpiękniejszy odcinek polskiego wybrzeża klifowego, dobrze zachowane lasy bukowe, unikalna - wyspiarska delta Świny, przybrzeżny pas wód Bałtyku. Do roku 1996 Park zajmował powierzchnię 4844 ha, kiedy to udało się włączyć w jego granice obszar 1 mili morskiej wód przybrzeżnych Bałtyku, archipelag wysp we wstecznej delcie Świny wraz z otaczającymi je wodami Zalewu Szczecińskiego. Od tego momentu Woliński Park Narodowy stał się pierwszym w Polsce parkiem morskim.
>> więcej
Gorczański Park Narodowy
Gorce to łatwo wyodrębnialna grupa górska leżąca w Beskidzie Zachodnim, wchodzącym w skład Karpat Zewnętrznych. Od południa graniczy z Kotliną Nowotarską, od wschodu poprzez doliny rzeczne z Beskidem Wyspowym, od północy przylega do doliny Raby i dolina Mszanki, a zachodnią granicę stanowi górny bieg Raby i doliny Lepietnicy.
>> więcej
Babiogórski Park Narodowy
Park leży na terenie masywu górskiego w Beskidzie Żywieckim w obrębie Beskidu Wysokiego. Najwyższy szczyt - Diablak 1725 m n.p.m. Masyw jest oddzielony od sąsiednich pasm na zachodzie przełęczą Jałowiecką (1017 m n.p.m.), na wschodzie przełęcz Krowiarki (986 m n.p.m.). Od północy przylega do doliny Skawicy, od południa łagodny stok przechodzi w płaską kotlinę Orawską, oddzielającą Babią Górę od wypiętrzenia Tatr.
>> więcej
Pieniński Park Narodowy
Pieniński Park Narodowy został utworzony 1 czerwca 1932 r. W tym samym czasie powstał także Słowacki Rezerwat Przyrodniczy. Parki po obu stronach granicy utworzyły jednolity kompleks chroniony, pierwszy w Europie międzynarodowy park przyrodniczy. Zajmuje on obszar około 4500 ha w tym 2231 ha po stronie polskiej.
Pieniny są położone w obrębie Podhala i stanowią fragment Pasa Skalicowego oddzielającego Kotlinę Orawsko-Nowotarską od Pogórza Gubałowskiego. Park zajmuje środkową, najbardziej urozmaiconą, część Pienińskiego Pasa Skałkowego, od Czorsztyna i Czerwonego Klasztoru (W) po Szczwnicę i Leśnicę (E) wraz z przełomem Dunajca.
>> więcej
Wigierski Park Narodowy
Wigierski Park Narodowy położony jest na północnym skraju Puszczy Augustowskiej, największego zwartego kompleksu leśnego na niżu Europy, który wraz z lasami na terytorium Litwy i Białorusi pokrywa obszar około 300 tysięcy hektarów. Geograficznie, Park leży w granicach Pojezierza Litewskiego i obejmuje fragmenty trzech mezoregionów: Pojezierza Zachodniosuwalskiego, Pojezierza Wschodniosuwalskiego i Równiny Augustowskiej. Prawie cały obszar Wigierskiego Parku Narodowego leży w środkowej części dorzecza rzeki Czarnej Hańczy, dopływu Niemna. Park, wraz z otuliną, rozciąga się pomiędzy 53o57' a 54o10' szerokości geograficznej północnej i 22o57' a 23o15' długości geograficznej wschodniej.
>> więcej
Biebrzański Park Narodowy
Biebrzański Park Narodowy chroni rozległe i prawie niezmienione dolinowe torfowiska z unikalną różnorodnością gatunków roślin, ptaków i innych zwierząt oraz naturalnych ekosystemów. Dolina Biebrzy jest bardzo ważnym miejscem gniazdowania, żerowania i odpoczynku dla ptactwa wodno-błotnego, toteż w roku 1995 została wpisana na listę siedlisk konwencji RAMSARowskiej tj. obszarów mokradłowych o międzynarodowym znaczeniu, zwłaszcza jako środowiska życia ptactwa wodno-błotnego. Bagna Biebrzańskie leżą w północno-wchodniej Polsce, która jest uważana za najzimniejszy (poza górami) region kraju. Klimat Kotliny wynika z nakładania się cech związanych z rozległymi obszarami torfowisk, formą dolinną i ogólnych cech klimatu pólnocno-wschodniej Polski. Klimat jest zbliżony do kontynentalnego z elementami subborealnego. Cechuje go długa zima, krótkie przedwiośnie i najkrótszy (poza górami) okres wegetacyjny. Średnia roczna temperatura jest jedną z najniższych na niżu. Park leży w dorzeczu Biebrzy (Wisły i zlewisku Morza Bałtyckiego), największego po Bugu dopływu Narwi. Swój początek bierze na południe od Nowego Dworu, u podnóża wzgórz morenowych w Mezoregionie Wzgórz Sokólskich. Ujście Biebrzy znajduje się koło wsi Ruś. Długość rzeki wynosi ok. 165 km (w tym 155 km w Parku), a powierzchnia dorzecza 7051,2 km2.
>> więcej
|
|
|
